Look Around - Etrafina Bak

“ İçinizde işaret arayanlar için size zaten yeteri kadar göndermedik mi… Etrafınıza bakın… Yıldızlara bakın… Suya bakın… Bunlar ilim insanları için işaretler”

Education is need to be change towards INSPIRATION!!

Why do schools batch children together by age group? Why teach them all the same thing? Why drill into them the idea that there is only one correct answer to any question? why we had educated?!?!!

Dikey Yaşam ( Vertical Life)

Düş + Zaman = Gerçeklik

Pavlovun Köpekleriyiz

“Bazen böyledir, saçlarınıza dokunmak sanki her şeyi biraz daha mümkün kılar. Uzatmalarda gol yemiş kaleci gibiyim, artık kalede durmanın anlamı kalmamıştır. Soğumuş çayı ısıtmak yorucu, eskimiş yüzünü değiştiriyorum hep ne zaman aklıma gelsen. Duş alırken suyun altında keşfedilen sessizlik, işte o benim. Holywood filmlerindeki o meşhur konuşma sahnesi, 2 kişi, dışarıdalar, ışıklar, gece, akan trafik, aynı yere bakarak kurulan kesik cümleler.. “everything will be ok honey..”  kaç kez tecrübe ettim, ölmüyoruz işte, kaç defa sınırlarına geldim bırakıp başlamanın.. en zoru da bırakmak.. bırakmak, seviyorum bunu.. özgürleştirici çünkü.. gurur mu? Başkaları ne der mi? İgnore bayım, ignore.. fıçıdan hikayeler dinledim, 16 yaşımda,  theodor’un kaleminden. Yer altından notlar, candide.. küçük bedenime devrilen ağaçlar gibiydiler.. hala öylece duruyorlar belleğimde.. kaldırıp bir kenara koyamadım.. bırakmak en zoru..  bırakmak’ı bırakıncaya kadar yürümek, koşmak istiyorum.. face, twitter, mail boxlar, okul, faturalar, markalar, imajlar, senler sizler otoriteler fotokopiler zarflar mühürler projeler mesnedler açıklamalar deadline’lar haber bültenleri, ne çok kalabalık oldu dünya tanrım.. eminin bunu sen de istemezdin.. çocuk oyunları sokaklarda görünmez oldu, büyükler, evet onlar, gururdan yapılma odunlar, kokusunu yitirmiş şeftali, istediğimiz yerde durmayan dolmuş, yetersiz bakiye, soğuk odalar, defansa çarpan topun 90’a gitmesi,  reply’sız e-mail, sözünde durmayan insan, sigara tutan kız elleri, esir ruhlar.. sözü uzatmayalım: pavlovun köpekleriyiz.. ağzımızda salyalar, kulaklarımızda o malum zil sesi.. ben bu oyunda yokum tanrım.. deterjan kokan yeni açılmış çarşaflara sarılıp uyumak istiyorum..” diyecektim, demedim. 

http://www.youtube.com/watch?v=cdtejCR413c

Zero Gravity Coffé Mug

Shanghai-based designer, Xu54, designer and produced this unexpected porcelain mug which stands perfectly at a tilt. The peculiar graph on the face of the mug represents the trajectory of love, which states ‘The entity of love leads to weightlessness, freeing one from gravity and resistance’.

According to an interview his website, the design adopts the shape of an aircraft and the handle symbolizes ‘angel wings’

Xu54

Where Good Ideas Come From?

Johnson--writer, Web guru, and bestselling author of Everything Bad Is Good for You--delivers a sweeping look at innovation spanning nearly the whole of human history. What sparks our great ideas? Johnson breaks down the cultural, biological, and environmental fuel into seven broad "patterns," each packed with diverse, at times almost disjointed anecdotes that Johnson synthesizes into a recipe for success. A section on "slow hunches" captivates, taking readers from the FBI's work on 9/11 to Google's development of Google News. A section on error takes us through a litany of accidental innovations, including the one that eventually led to the invention of the computer. "Being right keeps you in place," Johnson reminds us. "eing wrong forces us to explore." It's eye-opening stuff--although it does require an investment from the reader. But as fans of the author's previous work know, an investment in Johnson pays off, and those who stick with the author as he meanders through an occasional intellectual digression will come away enlightened and entertained, and with something perhaps even more useful--how to recognize the conditions that could spark their own creativity and innovation. 

In my years as a Wall Street strategy advisor and as a life-long student of that which propels us towards our greatest potential, I am fascinated by an interesting structural tension when it comes to personal and professional excellence. 

We have at our finger tips, some of the greatest knowledge, tools and processes that can help propel people and organizations towards excellence and yet despite this vast wealth of information, many people (and the organizations they are associated with) struggle. 

After exploring many theories over the years, I think I just realized why this is the case and I am staggered by the implications. 

I have just finished reading "Where Good Ideas Come From" by Steven Johnson (author of "Everything Good is Bad For You" and "The Invention of Air") and found the ideas contained within to be of staggering profundity. 

A Different View on Creativity 

With no offence intended towards well-intentioned individuals within organizations who come up with interesting ways to help us be more creative, I have often struggled with the value of some of the ideas they have come up with. Some examples come to mind, including the time I flew across the country for a mandatory, all-hands meeting where we played pin-the-tail-on-the-donkey or another time when I travelled across the country for a mandatory meeting where the primary thing that was accomplished was a competition to see who could build a toy helicopter out of Lego Blocks the fastest. 

When I asked people why we were doing these things, I was informed that it was to help us learn to be more creative. I learned something alright but it was not what they hoped I had learned. By the way, I won the helicopter competition, so there are no sour grapes here. :-) 

As I read Steven Johnson's book, I realized why we struggle with how to be more creative. 

It's because we spend too much time trying to experience an extrinsic-centric learning event when we should be refining the foundational components of what makes a human being a source of unlimited creativity. 

As I read his book, I realized why we are often more hit-than-miss when it comes to increasing our potential for creativity. His book also helped me understand why our creativity sometimes grows in leaps and bounds while at other times, we seem unable to recreate this experience, making our growth in creativity seem frustratingly random or lucky. 

Seven Key Principles 

Mr. Johnson's engaging writing style guides us through seven key areas that must be understood in order to maximize our creativity, the key areas being: 

1. The adjacent possible - the principle that at any given moment, extraordinary change is possible but that only certain changes can occur (this describes those who create ideas that are ahead of their time and whose ideas reach their ultimate potential years later). 

2. Liquid networks - the nature of the connections that enable ideas to be born, to be nurtured and to blossom and how these networks are formed and grown. 

3. The slow hunch - the acceptance that creativity doesn't guarantee an instant flash of insight but rather, germinates over time before manifesting. 

4.Serendipity - the notion that while happy accidents help allow creativity to flourish, it is the nature of how our ideas are freely shared, how they connect with other ideas and how we perceive the connection at a specific moment that creates profound results. 

5. Error - the realization that some of our greatest ideas didn't come as a result of a flash of insight that followed a number of brilliant successes but rather, that some of those successes come as a result of one or more spectacular failures that produced a brilliant result. 

6. Exaptation - the principle of seizing existing components or ideas and repurposing them for a completely different use (for example, using a GPS unit to find your way to a reunion with a long-lost friend when GPS technology was originally created to help us accurately bomb another country into oblivion). 

7. Platforms - adapting many layers of existing knowledge, components, delivery mechanisms and such that in themselves may not be unique but which can be recombined or leveraged into something new that is unique or novel. 

Insight That Resonates 

Mr. Johnson guides the reader through each of these seven areas with examples that are relevant, doing so in a way that hits the reader squarely between the eyes. I found myself on many an occasion exclaiming inwardly "This idea or example is brilliant in its obviousness and simplicity". 

"Where Good Ideas Come From" is a book that one must read with a pen or highlighter in hand as nuggets pop out and provide insight into past or current challenges around creativity and problem solving. 

When someone decides to explore ways of helping you or your organization be more creative and they are getting ready to explore a rah-rah session, an offsite brain-storming session or they are looking to play pin-the-tail-on-the-donkey, ask them if they have explored the foundational reasons behind what makes us creative. 

And then buy a copy of this book for them. 

I believe this book should be mandatory reading for every student, teacher and leader. 

We are all students of Life. 

We all at some point, teach others. 

And if we accept that a leader is someone who influences others and we acknowledge that everyone influences someone at some point, then we are all leaders also. 

Educational institutions, governments and corporations should make this book mandatory reading for everyone within their walls. 

"Where Good Ideas Come From" is a fun read as well as a profound one. 

May your creativity blossom as a result of exploring it. 

Create a great day.

My Future, My Education

Barack Obama adresses school kids.

Geleceğin Zihin Haritası

Mustafa Ijaz, European School of Economics Rektörü ve The School For Gods (Tanrılar Okulu)'nun yazarı Stefano D'anna tarafından "A dream for Turkey" "Geleceğe Lider Ol" liderlik sertifika programına Türkiyeden davet edilen 50 kişi arasında yer aldı. (İtalya -Roma) 

Stefano Danna'nın konuyla ilgili makalesi;

GELECEĞİN LİDERLİĞİ

Küresel ekonomi; tüm ulusların, dev birlikler kadar büyük şirketlerin,  her gün, bir yandan var olan ekonomik sınırları kendi menfaatleri doğrultusunda düzenlerken, bir yandan da yeni 

ekonomik sınırları belirlemek için birbirleriyle karşı karşıya 

geldikleri muazzam bir savaş alanının arka planında direniyor. İş dünyasının bu çatışmalarla dolu meydanından tek bir galip çıkar. Diğerleri, tüm yenilenler, galip gelenin savaş arabasına zincirlenerek, köleliğe mahkûm edilir. Kurtulmak için, yeni efendilerinin yapısını benimsemeleri, onun lisanını öğrenmeleri gerekmektedir. Ona hizmet etmek zorundadırlar. Bir ülke için olduğu kadar bir kuruluş için de, büyük buhran dönemlerinde, galibiyet ve mağlubiyet, gelişim ve yıkım, özgürlük ve esaret, hayatta kalmak ve yok olmak arasındaki kesin ayrımı, her zaman tek bir kişi belirler. Bunu gerçekleştiren asla iki kişi, yüz kişi ya da bin kişi değildir. Olağanüstü niteliklere, yücelik anlayışına ve bir ‘düş’e sahip bir birey vardır. D

ünyanın karşı karşıya olduğu krizin, ekonomi ve mali işlerle çok az ilgisi var. İktisadi ve finansal sorunlar, bir şeyin sebebi değildir. Onlar yalnızca sonuç olarak nitelendirilebilir. Gerçekten karşı karşıya olduğumuz durum sağlıklı bireylerin, ahlaki değerlere sahip kusursuz liderlerin yokluğuna dayalı kıtlık ve değerler krizidir.

Liderlik üzerine nehirler dolusu mürekkep akıtıldı, binlerce kitap, makale ve deneme yazıldı. Konu hakkında daha fazla yeni ve özgün şeyler dile getirilemeyeceğini düşünebiliriz. Motivasyon, karar alma, iletişim gibi liderlikle ilgili en can alıcı hususlar, piramitlerin yapıldığı, büyük imparatorlukların oluşturulduğu ve idare edildiği antik zamanlardaki hususlardan farklı değil. Gerçekte, liderliğin özü, onun en derin tabiatı, antik çağ düşünürleri için olduğu kadar günümüz bilim adamları ve sosyal bilimcileri için de hâlâ gizemini korumakta. Bilmeceye sarınmış bir muamma gibi. Bu makaleyi yazmaya başladığımda kendimi, sıradanlığın önemsizliği ve bu gizemin enginliği arasında asılı kalmış bir ip cambazı gibi hissettim. Konunun ehemmiyeti hakkında bir fikir edinebilmek için, tarihin bin yıllık sürecine göz atıp, en kritik anlarda, ölüm kalım meselelerinde, her zaman tek kişinin belirleyici olduğunu görmemiz yeterli olur. Bir kuruluşun ömrü, bir ulusun gelişimi, bütün medeniyetin yaşam mücadelesi, hakiki bir liderin, vizyon sahibi bir kadının veya erkeğin, uygulamacı bir düşleyenin varlığına dayanır.

Bu insanları kim yetiştiriyor?

Trenton üzerine yürüyüşe geçmeyi emreden George Washington’ın gözü kara cesareti olmasaydı, ya da batıya

yol alarak doğuya ulaşacağına inanan Kolomb’un parlak çılgınlığı, veya birkaç yıl öncesine kadar kurucusunun ve liderinin yokluğunda iflasını beyan etmeye hazır olan, ancak bu yıl sıralamada Microsoft’u geçerek dünyanın birinci şirketi unvanını kazanan Steven Jobs’ın Apple bilgisayarları olmasaydı, dünya ne halde olurdu? Merak ediyorum, Scipio, sonrasında da Sezar olmasaydı, Roma ne durumda olurdu? Agostino, Domenico ya da Francesco d’Assisi gibi yetenekli yöneticiler olmasaydı, dünyanın en büyük çok uluslu kuruluşu Katolik Kilisesi ne hale gelirdi? Peki ya Mustafa Kemal Atatürk’süz bir Türkiye? Bu aklı selim, bütünleşmiş, vizyon sahibi liderler nereden geliyor? Nasıl düşünüyorlar, nasıl hissediyorlar? 

Onları kim yetiştiriyor?

Bu özel niteliklere sahip bireyleri ‘üretebilmek’, onları kendi iradeleri doğrultusunda okullarda ve üniversitelerde şekillendirmek için yol bulabilirsek, yaygın bölgesel yoksulluktan çevre kirliliğine, çatışmalardan suç işlemeye kadar gezegenimizin tüm sorunlarını çözebiliriz. Kusursuz liderleri, uygulamacı düşleyenleri, kasıtlı olarak yetiştirecek bir kapasite, tüm zamanların en büyük bilimsel keşfi olurdu. Ne yazık ki, liderlik üzerine yazılan binlerce kitap ve dünyanın en iyi üniversiteleri tarafından yürütülen araştırma ve çalışmalar, medeniyetimizin ciddi bir biçimde ihtiyaç duyduğu, vizyon sahibi liderlerin nasıl yetiştirileceğine dair, tek bir zerre anlayışın oluşmasını sağlayamamıştır. Onların modası geçmiş yöntemleri, kellik üzerine hekimlik taslayanların sattığı saç çıkarma ilaçlarından daha güvenilir olamaz. Görünüşe bakılırsa, kadim ‘Oluş Okulları’nın felsefi ilkeleri, değer sistemleri ve eğitici yöntemlerinden oluşan o engin miras, sonsuza dek kaybolmuş durumda.Bugün bile, onların öğretileri, sağlamlık ve yenilmezlik üzerine yaptıkları araştırmalar,

günümüz ekonomilerinin meydan okumalarına göğüs gerebilecek ve onları yenebilecek beceriye sahip liderlerin yetiştirilmesine büyük ölçüde uygunluk sağlardı. Düşleyenlerin tek tek şekillendirilebilecekleri,

vizyon sahibi kişilerin ve parlak ütopyacıların niyetlerine incelik kazandırabilecekleri camekândan oluşturulmuş evrensel bir yuvaya, bir güneş laboratuvarına ihtiyaç var.

Türkiye’ye kilit rol

Bu düşünce doğrultusunda ‘Türkiye’nin Gelecek Liderleri’ projesini meydana getirdik  ve Türk kuruluşlarından European School of Economics Vakfı’na katılarak en iyi Türk öğrencilerin seçilmelerine ve Avrupa’da

vizyon sahibi, zamandan bağımsız liderler olarak yetiştirilmelerine imkân sağlayacak finansal kaynakların aktarımı talebinde bulunduk. Bu girişim aynı zamanda, küresel ekonomik kalkınma alanında Türkiye’yi

kilit bir rol üstlenmeye götürecek en stratejik kaynağı da beraberinde getirecekti. (Tempo,

Aralık 2009: ‘Türkiye için bir Düş’) Projeye ilk katılan Aras Şirketler Grubu

oldu ve bunu takip eden aylarda daha fazla Türk şirketinin de desteğini alarak, çeşitli televizyon programları ve basına verdiğimiz röportajlar aracılığı ile 60 bursun verileceği yarışmanın bildirisinde bulunduk.

Sonrasında ise, İstanbul, Ankara ve İzmir dahilinde bazı üniversitelerin öğrencilerine Türkiye’nin gelecekteki lideri olmaları için Avrupa’da eğitim görmelerini sağlayacak 50 bursu duyurmak için bir konferans dizisine

başladım. Türk öğrencilerin katılımı çok coşkulu oldu. Yarışma kurallarına göre, başvuru formlarına, ‘Tanrılar Okulu’ kitabındaki düşüncelerden esinlenerek, kendi düşleri ve yorumları ile liderlik hakkındaki düşüncelerini

içeren bir yazı iliştirmeleri gerekiyor. Yapılan yüzlerce başvuru arasında çok etkileyici mektuplar okuduğumu söylemeliyim. İlk eleme sonucunda bireysel mülakat yapmak üzere gerçekten çok iyi ve yetenekli 220 öğrenci belirledik. Jürimiz, bu öğrenciler arasından, dünyanın en seçici ve özgün programlarından biri dahilinde Avrupa’ya giderek, Türkiye’nin gelecekteki liderleri olmak üzere yetiştirilmelerine olanak sağlayacak bu bursu almaya hak kazanan öğrencileri seçecek. 4 Ekim 2010 tarihinde vizyonsahibi liderlik üzerine oluşturduğumuz bu programın ilk bölümü başlıyor. Gerçek eğitim, kelimenin Latince kökeninde kodlandığı gibi; education, ex duco, yani dışarıya çıkarmak demektir ki, fazladan içerik ve kavramların ilave edilmesinden ziyade, kişinin kendi eşsizliğini, ‘düşünü hatırlaması’ anlamına gelmektedir. Bu öğrenciler, bu eğitimlerinde çok şey öğrenecek; ancak öğrenmiş oldukları pek çok şeyi de üzerlerinden çıkarıp atacaklar.

Geleceğin lideri neyi öğrenmeli?

NİTELİKSEL EKONOMİ: 

Geleceğin liderleri, düşlemenin düşmanı olan korku ve endişeden arınmalı, dünyayı değiştirmenin niteliksel bir mesele olduğunu öğrenmeliler. Bunu gerçekleştirmek, yalnızca yeni bir düşünme tarzı doğrultusunda, vizyonumuzu nasıl yükselteceğimizi öğrendiğimizde mümkün olur. Bu, sadece hesaplara, programlara, matematik ve stratejiye dayalı bir ekonomi anlayışı karşısında ‘niteliksel ekonomi’ vizyonunun geliştirilmesidir. Nicelik, niteliği ortaya çıkaramaz ve niceliksel ekonomi anlayışı içinde yaşadığımız sürece de, gezegenimizin bin yıllık sorunlarına çözüm üretmemiz imkânsızdır.

ÖZ-GÖZLEMLEME:

Sıradan bir insan, olumsuz duygu ve düşüncelere sahiptir; dikkatini kendisine yöneltmez ve hoş olmayan

duyguların içine sızarak bu duyguların kendisini kirletmesine izin verir. Bu programın seçilmiş öğrencileri, öz-gözlemlemenin, kişinin kendi hissiyatının farkında olmasının muazzam değerini öğrenecekler. Bir lider, kendi tepkilerini gözlemler ve onların nereden geldiklerini, neden o şekilde davrandığını bilir. İçsel çatışmalarına son vermiştir. Duyguları onun düşmanı değildir artık, onlar tarafından yönetilmez.

SORUMLULUK:

Bu eğitimde öğrenciler, sorumluluk seviyesinin, bir an için bile olsa düşürülemeyeceğini öğrenecek. Korkunun

tek bir zerresinin dahi, oluşunuza sinsice nüfuz etmesine izin veremezsiniz. Bir lider, bütünleşmiş bir kişi, anlık üzüntünün, en hafif kararsızlığın dahi kendi hayatında, şirketinde ve ona bağımlı olan her şey söz konusu olduğunda, yıllar süren bir talihsizlikyaratacağını bilir.

İÇSEL ZAFER: 

Galibiyet ve güven duygusu bir liderin hiç değişmeyen durumu olmalıdır. Eski Çin geleneklerinde, buhranlı

zamanlarda imparatorluk, kıtlık ya da düşman işgali ile karşı karşıya kaldığında, Çin İmparatoru, cennetin oğlu, her şeye açılankapılarla karşılaşmak için sarayın en gizli odalarına çekilirdi. İnsanüstü erdemleri, hareketsiz ve güneye bakan bedeniyle tüm imparatorluğun cennetin hükmü ile uyum içinde olduğundan emin olurdu. Karşılaşmış olduğu zorlukların, kendi bütünlüğündeki düşüşün göstergesi olduğunu ve zaferin en başta kendi özünde kazanılması gerektiğini bilirdi. “Setler yıkılıp sel yaklaştığında, barbar kavimlerin saldırıları dünyanın dört bir kenarından yağmaya başladığında, lidere bahşedilen ‘seyyar cennet’ kaybedilmiş demektir; ancak onun kendi bütünlüğünü geri kazanması, felaketleri tersine çevirebilir.”

Stefano D'anna 

Karnımda Kelebekler

~b.'ye

 “tez kızaran güllerden sakın” i.özel

Sahilde rüzgâr

Ve kuşlar sahilde,

küçük ayaklarıyla kumlara değiyorlar

Hazal teknesinde sükut

Vakit ikindi

Bana izin verildi

Korkusuzluğu öğreneyim

Musa dağından batıyorken güneş

Kumsaldan taşlar topladım

Denizin, içine alıp alıp sahile vurduğu rengarenk güzelim taşlar

Ayakların bırak yansın kumlarda

İzin ver kendine

Kuşların ayaklarını izle ve öğren onlardan

Kalmak için değil

Uçmak için bir yere konduklarını

Güneş batıyor hızla

Cebimde taşların ağırlığı

konduğum yerdeyim halâ

Uçmak mı?

Bu taşlarla mı?!

Karar vaktidir, uçmak ya da güzel taşlarla sahilde

kalakalmak öyle

Hangisi güzel? bilemedim

İzin ver kendine

Madem ki renkleri sevdiğini söylüyorsun

Bak, öğren, değiş, yap

bir şey yap

karnında kelebekler uçuşsun!

Çivit mavisi şımarık bir gülüşle bekle beni!

Karnımda kelebekler, cebimde taşlar

Madem ki seviyorsun

Bir şey yapma

Öylece dur ve çay doldur

Kumsalda. 

Game Theory

Over the last two decades, professional sport has grown to be one of the biggest and most influential industries in the world.

I’ve long believed that there’s a great deal that managers and business leaders can learn from examining the unique role sport plays in the global economy – and specifically by analyzing what makes certain franchises economically successful. And yet, there’s a real shortage of research on this topic. Few people are thinking and writing about it intelligently.

Enter Sandalio Gómez, Kimio Kase and Ignacio Urrutia. Their new book,Value Creation and Sport Management (Cambridge University Press) proposes an insightful and academically rigorous framework for understanding the growth of the sport industry over the last few decades. I was asked to write the foreword to the book.

As they point out, “twenty years ago Real Madrid football team had a budget of less than €60 million; today, it is €400 million.” Something is going on here, and these three authors do a superb job of getting to the bottom of it.

I say in my introduction that sport “taps into the deepest emotional feelings of the world’s population, regardless of geography age or demographics.” This is territory that today’s business leaders need to be deeply knowledgeable about, especially as it is in the arena of experiences (rather than products) where optimum value is being created. Emotional experiences like the ones provoked by sport that will be at the core of the successful businesses of tomorrow, which is why it is important to study the underlying forces that govern this vibrant, unique industry.

Gómez, Kase and Urrutia have hit upon an important and overlooked research project, and I hope their work sparks a firestorm of academic investigation into the inner workings of sports franchises.

KEVIN ROBERTS

CEO Worldwide of Saatchi & Saatchi

Sağlıklı ve Uzun Yaşam Sırrı : İKİGAİ

Tokyonun 800 mil güneyinde Okinawa takım adaları (161 tane) en uzun sağlıklı yaşam beklentisine sahip insan popülasyonuna sahip. (100+) Bitkisel besleniyorlar. Ne yediklerinden ziyade daha da önemli olanı nasıl yedikleri. Fazla yememek için farklı yöntemler geliştirmişler, küçük tabaklar kullanma, yemeği masada değil de tezgâhta servis etme gibi. Ama uzun ve sağlıklı yaşam beklentisinde dünya 1.si olan bu insanların hayatlarında daha da önemli olan bir etken de emeklilik anlamına gelen bir sözcükleri olmaması, aksine hayatlarına anlam katan “İKİGAİ” kelimesi var. Yaklaşık anlamı “sabahları yataktan kalkmanızın sebebi”. İşte sır burada. Gaye! Niyet! Hedef! Gayeler, kişinin gözündeki ışıktır. Yüzündeki yaşama sevincidir. Sabahları yataktan kalkamıyor musunuz?  Gözünüzdeki ışık kayıp mı? Yaşam ve sevinç kelimelerini çoktandır bir arada göremiyor musunuz? Kendimize yönelip Gaye ve niyetlerimizi  yeniden düşünsek yeridir o zaman.

 İkigai, aynı zamanda her insanda gizli olan “Tanrı vergisi Yetenek” (endowment) anlamına da geliyor. Ve Japonların kadim kültürlerine göre  ikigai’yi bulmak- 生き甲斐 kişinin kendi üzerinde uzun ve derin araştırmalar yapmasına bağlı, yani kendisine yönelmesine. Kendine yönel ey hakikat talibi! Hüzün ve edeple!  

 İKİGAİ’siz sabahlarınız olmasın!

Arayacağın Şey : Allahvergisi Yeteneğin Ne?

    Photo by İjaz (Sefa'ya bu güzel poz için teşekkürler. )

Kelimelerin sensin. Ses rengin ve tonun da. Sürekli tekrarlanan kelimelerin ve duygularınla geçen  günlerin geçmişinin kötü bir kopyasından ibaret. Tekdüze ritim, ses ve titreşim.. gerçekliğin, yani sahip olma becerin, mutluluk seviyen, maddi-manevi kaderin ‘titreşim hızı’nla ilgilidir. Dünya senin söylediğin şarkının yankılanıp sana döndüğü bir DAĞ’dır.  Kendini değiştirmek demek bir DAĞI YERİNDEN OYNATMAK demektir.

ALIŞKANLIKLARINA ÇELME TAK!

***

Dünya ve diğer insanlar senin bir aynandır.

***

Positive bir ruh halinde olmaya bak, aptallık ederek kendini fazla ciddiye alma. Kendinle dalga geç. Bu her türlü takıntıya ve kendini başka şeylerle özdeşleştirmeye karşı güçlü bir yöntem-antidottur.

***

Sen sebepsin, dünya ise bir sonuç

***

Kişi kendisini nasıl yener? İçine sızmaya çalışan olumsuzluk, mutsuzluk, ıstırap duygularına geçit verme. Çok küçük olsalar bile..

***

Geçmişinde bir çok delik olabilir, kapatılmamış hesaplar, suçluluk duyguları, kendine acıma ve karanlık köşeler… kendini değiştirmek mi istiyorsun? Geçmişini tamamen kabullenerek başla.

Kendini yüreğinde-kalbinde affet, bağışla. Bu davranışın her şeyi değiştirmeye gücü yeter.

Zaman döngüsünde kısılıp kalmış bir kişinin gerçek bir geleceği yoktur. Yalnıza tekrarlanan bir geçmişi vardır.

Geçmişini sev, kutsa. Her köşesine gir, aydınlat. Yeni bir anlama düzeyiyle  onu değiştir. Endişeler, şüpheler ve  korkulara kapılmayı bıraktığında geçmişin iyileşecektir. İşte “kendini kalbinde bağışlamanın” asıl kaynağı budur.

Zeki olmak, hangi dış olayın, o sırada ortada olmayan hangi iç duruma karşılık geldiğini bilmektir.

Her şeyde kendini suçla. Başına ne gelirse gelsin, kendini sorumlu tut. Tüm sırların sırrı budur: MEA CULPA. (Benim hatam yüzümden oldu.)

Nefesine dikkat et. Nefes alışverişinin farkında ol.

Bir şeyi çok iyi yaptığında, artık o sonsuza kadar yapılmış olur.

Daha az ye, daha çok düşle,

Daha az uyu, daha çok nefes al,

Daha az öl (günah işlemek) ve ebediyen yaşa.

****

Senin dışında hiçbir şey yok. Senin “dünya” dediğin yalnızca bir sonuç. Gerçekler dediğin şey, düşlerinin veya korkularının bir yansımasından ibarettir.

Dış dünyanın yaratıcısı olduğunu,  dünyanın seni değil, senin dünyayı içerdiğini-içine aldığını anladığında: gördüğün, işittiğin ve dokunduğun her şeyin kendi eserinin sonucu olduğunu hatırladığında artık ondan korkmazsın.

DÜNYA BİR SAKIZ PARÇASIDIR, DİŞLERİNİN ŞEKLİNİ ALIR.

Az ye, azla yetin.

Düş zaman içinde kendini belli eder, çünkü sınırlı anlama yeteneğimiz nedeniyle onu anlamak için zamana ihtiyacımız vardır.

Düş var olan en gerçek şeydir. Her gerçekliğin arkasında bir düş ve her düşün ardında da bir beden vardır. Hücrelerimiz, organlarımız düşlerler.

***

Unutma, dışta olan hiçbir şey yok!

Kendi gelişiminin önündeki tek engel SENSİN.

Aynadaki yansımayı değiştirebilmek için önce kendini değiştirmelisin.

Antagonistten korkma! Mükemmellik onun acımasızlığıyla gelir.  Ve eğer onu seviyorsan artık senin düşmanın değildir.

İster bir insan, ister bir olay biçiminde görünsün, Antagonistin, sendeki her boşluğu, her eksikliği, her zayıflığı ve her korkuyu göstermek, senin günahlarını, hatalarını, eksiklerini ve kendine koyduğun sınırları hiç ödün vermeden ( açık bir şekilde) ortaya çıkarmak gibi hoşlanılmayan bir görevi vardır.

***

Daha iyi bir insan olmaya çalışmak, kulağa takdir edilesi ve yüksek ahlaklı bir şey gibi gelir ama aslında bilincinizde bir değişim gerçekleştirmediğiniz sürece asla başaramayacağınız bir şeydir. İyi olmaya çalışarak iyi olamazsınız ama zaten içinizde var olan iyiliği bularak ve o iyiliğin ortaya çıkmasına izin vererek bunu yapabilirsiniz.  O iyilik bilincinizdeki bazı temel değişimleri yaptığınızda gerçekleşir.

***

Bağışlama yalnızca yüreğinde olabilir. Dışında kusursuz biçimde savaşların en amansızını yapmak zorundasın ama ona inanmadan.

***

En nefret ettiğimiz öğretmenlerimiz bize en çok şey öğretenlerdir.

***

Antagonist bizi ölçerek değerlendirir. Bizim AIM’mimizi, yani amacımızı, düşümüzün büyüklüğünü.

AIM, I AM ‘in farklı bir dizilişidir.

AIM= I  AM

Hiç kimsenin kendinden büyük bir amacı olamaz. Sıradan bir insan bir apartman dairesi hayal eder, bir başkası da bir villa düşleyebilir ama bir Versailles Sarayını ancak bir Kral bir düşleyebilir.

Kişinin hayattan ne isteyebileceğinin max. Sınırı benliğinin gerçeğini belirler.

***

GERÇEK ÖZGÜRLÜK bir armağan olarak gelmez. İnsan bunu tüm gücüyle yürekten istemeli ve bedeli her ne olursa olsun hak etmelidir. Bunu ancak o zaman elde edebilir.

***

Sıradan bir insanın aslında bir geleceği yoktur. Görünenlerin ötesinde, o hep yalnızca geçmişiyle karşılaşır.

***

Elinde tuttukların, gözünle gördüklerin ve TAM ŞU ANDA meydana geldiğine karar verdiğin olayların hepsi, bütün bunlar uzun zaman önce kaydedildi. Gerçekleşebilmek için varlık dünyasındaki bir başka boyutta yani senin hayatında rızanı aldılar.

Yaşamdaki olaylar, zamanın görünür hale getirdiği katılaşmış benlik durumlarıdır. 

***

Ancak gerçek düşleyen rahat olabilir. Düş güvenliktir. Şüphe, korku, üzüntü illüzyondur, ama sıradan insanlar için gerçek gibi gözükür.

***

Sıradan insan, kendini sürekli tehdit altında hissetmesine ve daima birisinden veya bir şeyden korkmasına rağmen aslında dışarıda ona zarar verebilecek ne bir şey ne herhangi bir kimse vardır. Dünya kendi düşümüzün veya kabuslarımızın yansıması ve elle tutulur, gözle görülür hale gelmesidir.

***

Dünya bir cennet de olabilir, bir cehennem de .

Nerede yaşayacağına sen karar vereceksin.

***

Korkularından kendini kurtar!

Korkusuzluk, sen korkacak hiçbir şeyin olmadığının farkına vardığında kendiliğinden gelir.

***

Gerçek bir önder programlar yapar ama onlara inanmaz. Bunlar amacına giderken öndere rehberlik ederler, yine de o sadece kendi kusursuzluğuna inanır. Kendisi dışında bir amacı yoktur, çünkü amacı kendisidir, yani kendi ÖZGÜRLÜĞÜ.

***

Bilinçli ROL YAPMAK yalancılık değildir. Rol yapmak stratejik bir YAŞAM demektir.

***

Planlara tapma!

***

Sen böyle olduğun için dünya böyledir!

 Inspired by The School For Gods / Stefano D'anna